از همه ی دوستانی که این مطلب را می خوانند خواهش میکنم نظر واقعیشونو برام بنویسن بدون در نظر گرفتن هیچگونه ملاحظاتی.

با تشکر

الا ای ساقی عالم بده شربی از این باده

شوم مست و روم نالان,پی معشوق ازاده

به درگاه تو ای معشوق ببین این سر به زیر امد

چرا اکنون نمیبینی شدم اینگونه اواره

بیا,باز آی تا اکنون ببینی جان دهم اسان

خدایا پس چرا با من نمیخوانند این عشاق ها نالان

بیا بر در نگاهی کن بر این دل های ازرده

ببین در عالم اطراف شدم اینگونه اواره

روم بر هر سر و کویی بپرسم از تو با ناله

چرا از هر که میپرسم شود اینگونه ازرده

چرا امشب ز عشق تو چنین مست و خرابم من

چرا امشب تو را بینم میان خواب هایم من

چرا امشب که می آیی میان خواب و بیداری

تو را اینگونه می بینم چرا گریان و نالانی

چرا در عالم تارک چنین از من شدی غمگین

مگر با تو چه کردم من چرا با من شدی سنگین

                                       خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد

                                                             خواهان کسی باش که خواهان تو باشد

باران بهانه بود که تو !

                               زیر چتر من تا انتهای کوچه بیایی

                               و دوستی مثل گلی شکوفه کند میان ما

                                        کاش عاشق ز معشوق طلب جان میکرد

                                        تا که هر بی سر و پایی نشود یار کسی

                                        یادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند

                                        طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

گل شب

وقتی که چراغ ماه روشن شد

وقتی که گل ستاره ها رویید

وقتی که نسیم شور دریا ها

کف های سفید اب را بوسید

تنها و برهنه باز میایی

با عطر بنفشه ها و نرگس ها

لبهات به رنگ زنده اتش

بازوت به رنگ تفته ی مس ها

پر میشود از تن تو اغوشم

چون بستر ابر از تن خورشید

میخندی و با کرشمه میگویی

کی میشود این ستاره ها را چید

من مینگرم به اسمان خاموش

تو مینگری به چشم من حیران

پلک من و تو به زیر می افتد

چون بال دو مرغ در شب باران

میخندی و باز میگشایی لب

همراه تو ناله میکند بادی

امشب چه شب عمیق و ارامی

در او نه نوازشی نه فریادی

ناگه لب تو ز بوسه میسوزد

چون برگ گلی به نیش زنبوری

در کام من و تو هر دو میپیچد

زان بوسه ی تند, طعم انگوری

لب های تو رنگ تازه میگیرد

از لذت بوسه دیده میبندی

امشب چه شب عمیق و ارامیست

میگویی و زیرکانه میخندی

هنگام سپیده دم که اردک ها

از بام افق ستاره برچینند

در بستر ماسه های مهتابی

از دور دو سایه را یکی بینند

 

دختران شهر

                                  دختران ای دختران شهر ای افسانه چشمان

                                  ای طلا مویان و ای شب گیسوان هشیار باشید

                                  میرسد امشب سواری بر در دروازه های شهر

                                  شعله ها بندید در فانوس ها بیدار باشید

                                  با تبر دندان قفل چفت ها را میگشاید

                                  پس کلید خوابگاه را بر لب ایوان گذارید

                                  دخترانی که کسی را دوست میدارید هشیار!

                                  تا نیاید سویتان بر پنجره گلدان گذارید

                                  بوسه بر لب غازه بر سر سرمه زیر پلک مالید

                                 گیسوان را روی عاج شانه ی تب دار ریزید

                                 گر که دستی پس ز روی رانتان دامن زد امشب

                                 چشم ها را بسته از خواب دروغین بر نخیزید

                                دختران ای دختران شهر ای افسانه چشمان

                                ای طلا مویان و ای شب گیسوان هشیار باشید

                                میرسد امشب سواری بر در دروازه های شهر

                                شعله ها بندید در فانوسها بیدار باشید

                                کیست او؟او زاده ی شهوت پرستیست زنهار!

                                مرد بیفرجام و افیونی به افسون غرور است

                               دل به او هرگز میاویزید میسوزید از غم

                              جای دل در سینه متروک است گور است

                              دختران هر چند سالی او شبی در شهر اید

                              تا بیابد دختری زیبا و زنجیرش ببندد

                             تاج ها سازد ز شعر خویش و در پایش بریزد

                             تا شبی او را کشد زیر غرور خویش و خندد!

                             دختران ای دختران شهر ای  ای افسانه چشمان

                            ای طلا مویان و ای شب گیسوان هشیار باشید

                           میرسد امشب سواری بر در دروازه های شهر

                           شعله ها بندید در فانوس ها بیدار باشید